Look4dog.com

Szpic miniaturowy (Pomeranian)

Szpic miniaturowy, tzw. pomeranian (znany też pod nazwą szpic karłowaty), pochodzi od arktycznych psów zaprzęgowych. Prawdopodobnie ma wśród przodków szpica wilczego, elkhounda i samoyeda. Pierwsze udokumentowane informacje o rasie pochodzą z Pomorza z XIX wieku. Wspomniane szpice były jednak znacznie większe. W każdym miocie, który przychodził na świat, zazwyczaj rodziło się około 10 psów. Najbardziej pożądane były szczeniaki o jak najmniejszych rozmiarach.
W 1888 roku królowa Wiktoria promowała posiadanie szpiców miniaturowych, a Brytyjczycy również je pokochali.

Choć jest to rasa niemiecka, hodowcy brytyjscy przyczynili się do jej udoskonalenia, nadania pięknego wyglądu, obfitej szaty i małych rozmiarów.  Szpic miniaturowy jest psem o proporcjonalnej kwadratowej sylwetce, z piękną okrywa włosową. Bogata kryza wokół szyi, puszysty ogon, noszony dumnie na grzbiecie, lisia w wyrazie głowa z żywymi oczami oraz małymi szpiczastymi uszami nadaje mu zuchwały wygląd. Szpic miniaturowy to najmniejsza odmiana wśród szpiców.

  • Długość życia 12 - 16 lat
  • Wysokość psa w kłębie to: 18 - 20 cm, osobniki poniżej 18 cm niepożądane.

Waga proporcjonalna do wzrostu.

Dla kogo

  • Psy dla rodzin
    Psy dla rodzin

     

  • Psy dla osób starszych
    Psy dla osób starszych

     

  • Psy wystawowe
    Psy wystawowe

     

  • Psy do towarzystwa
    Psy do towarzystwa

     

Charakter

Szpice urzekają z powodu swej pięknej, odstającej dzięki obfitemu podszyciu, szaty. Szczególnie imponujący jest bujny, przypominający grzywę, kołnierz wokół szyi oraz obficie owłosiony ogon, który noszony dumnie przez te małe pieski. Lisia głowa z czujnymi oczami oraz małe, spiczaste, blisko osadzone uszy, nadają szpicowi jedyny w swoim rodzaju, charakterystyczny zadziorny wygląd.

Pomeranian był zawsze uważny za pieska żywotnego i niezwykle oddanego swojemu właścicielowi. Jest bardzo pojętny i łatwy do wyszkolenia. Szpice te nie darzą obcych zaufaniem, nie maja także instynktu myśliwskiego co czyni go super psem stróżującym. Za to uwielbiaja obserować i chcą mieć wszystko i wszystkich w zasięgu wzroku. Te malutkie szpice mają tę zaletę, że nie skaczą na wszystkich, którzy zawitaja do jego domu. Szpic najpierw musi się mu przyjżeć i dopiero jak go zaakceptuje pozwala się głaskać. Zaletą tych piesków jest również to, że nie są płochliwe ani agresywne. Cechy z których słynie szpic niemiecki to długowieczność i obojętność na warunki pogodowe.

Ich natura jest przemiła, a energia ogromna. Ten uroczy piesek to żywe srebro, którego wszędzie pełno. Pomeranian to pojętny, chętny do nauki i posłuszny uczeń. To od przyszłego właściciela zależy na jakiego psa wyrośnie ten szpic. Dobrze prowadzony będzie łagodnym i pewnym siebie towarzyszem rodziny.  Z reguły lubi dzieci, ale w przypadku zbyt dużego zainteresowania ze strony najmłodszych, pies może stać się nerwowy. Z psami i innymi zwierzętami domowymi pomeranian żyje zgodnie. Niektóre osobniki ze względu na bujne futro, mają wrażenie, że są znacznie większe niż w rzeczywistości, co może prowadzić do zaczepek znacznie większych psów. Należy je wyprowadzić swojego zadziornego przyjaciela z błędu. Szpicom miniaturowym wystarczą krótkie spacery, co nie znaczy, że odmówią dłuższej wędrówki. To rasa aktywna, która lubi bawić. Pomeranin lubi też zajęcia umysłowe np. węszenie i tu dobrym rozwiazaniem jest zakup maty wechowej. Przy dużej kości także się zmęczy, gdyż musi pomyśleć jak się za nia zabrać. Wszelkie zabawy szkolneiowe i wykonywanie komend, to też dobry sposób, aby tego szpica psychicznie zmęczyć. Dla szpica spędzanie wspólnie ze swoim przewodnikiem czasu znaczy bardzo dużo. Dzięki temu piesek ten czuje się bezpiecznie, a jego poczucie akceptacji rośnie. 

 

szpic miniaturowy zdjęcie

Umaszczenie

  • czarna: czarny szpic musi mieć czarne podszycie i skórę, wierzchni kolor musi być lśniąco czarny, bez śladu białych czy innych znaczeń.
  • brązowa: brązowy szpic powinien być jednolicie ciemnobrązowy. 
  • biała: sierść powinna być czysto biała, zwłaszcza bez śladu żółci, która zdarza się często, szczególnie na uszach.
  • pomarańczowa: pomarańczowy szpic powinien być równomiernego, średnio nasyconego koloru.
  • szara cieniowana (wilczasta): kolor szary cieniowany tzw. wilczasty to srebrno szary z czarnymi koniuszkami włosów

Szpic niemiecki ma podwójną szatę. Włos długi, prosty, odstający i krótkie, gęste, wełniste podszycie.

Pielęgnacja

Tą małą kudłatą kuleczkę należy regularnie wyczesywać. Po każdym, zwłaszcza leśnym spacerze warto przejrzeć jego sierść, czy aby nie ma w niej kleszczy. 

Choroby

Szpic miniaturowy jest odporny i długowieczny. Z uwagi na bujne futro, źle znosi wysokie temperatury. Latem zapewnij mu chłodne miejsce do wypoczynku. Podobnie jak inne małe rasy, pomeranian może cierpieć na wypadanie rzepki, zaćmę i podwijanie się powieki. Zdarzają się problemy z tchawicą.

Żywienie

Pomeranian nie jest drogi w utrzymaniu. Nie je dużo, ale ma swoje wybrane smaki. Podawaj karmę średnio-białkową, o dobrej jakości. Karma musi dostarczyć do jego organizmu wszystkie niezbędne składniki potrzebne do prawidłowego wzrostu.  

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.