Ragdoll

Rasa powstała w Riverside w Kalifornii w latach 60. XX wieku. Jej twórczynią była hodowczyni Ann Baker, która prowadziła selekcję kotów domowych długowłosych, zwracając uwagę na ich wygląd i łagodny temperament. Jedną z kotek założicielskich była biała Josephine. W dalszym rozwoju rasy i jej popularyzacji istotną rolę odegrali również Denny i Laura Dayton.

Ragdoll to duży, solidnie zbudowany kot o długim, umięśnionym tułowiu i średnim do mocnego kośćcu. Klatka piersiowa jest szeroka i dobrze rozwinięta, tylna część ciała mocno umięśniona i masywna. Głowa ma średnią wielkość, szeroką i zmodyfikowaną klinowatą formę. Lekko zaokrąglone czoło łagodnie przechodzi w płaską powierzchnię między uszami. Nos jest prosty z delikatnym wygięciem w górnej jednej trzeciej długości. Policzki są dobrze rozwinięte, kufa szeroka, zaokrąglona i średniej długości, broda wyraźnie zaznaczona. Uszy są średniej wielkości, szerokie u nasady z zaokrąglonymi końcami, osadzone szeroko na czaszce i lekko pochylone do przodu. Oczy są duże, owalne i intensywnie niebieskie. Szyja jest krótka i mocna. Kończyny mają średnią długość i mocny kościec, tylne są nieco wyższe od przednich. Łapy są duże, okrągłe, zwarte, z kępkami włosów między palcami. Ogon jest długi, najlepiej sięgający do barku, średnio szeroki u nasady i lekko zwężający się ku końcowi.

Ragdoll występuje w trzech odmianach umaszczenia. Colourpoint ma jaśniejszy tułów i wyraźnie zabarwione znaczenia na uszach, masce, kończynach i ogonie. Mitted charakteryzuje się znaczeniami jak u colourpointa, białą brodą i białym pasem biegnącym od śliniaka przez spód ciała do nasady ogona. Białe rękawiczki na przednich łapach sięgają maksymalnie do opuszek nadgarstkowych, na tylnych łapach biel sięga co najmniej do pięty, a maksymalnie do połowy uda. Bicolour ma wyraźne znaczenia na uszach, masce i ogonie, białą odwróconą literę V na twarzy obejmującą lusterko nosa, białą brodę i brzuch. Preferowane są całkowicie białe kończyny. Ragdoll występuje w kolorach: seal, niebieskim, czekoladowym, liliowym, rudym i kremowym. Warianty pręgowane są dopuszczalne we wszystkich trzech odmianach, natomiast warianty szylkretowe w kolorach seal, niebieskim, czekoladowym i liliowym.

Ragdoll jest kotem o łagodnym i spokojnym temperamencie. Zazwyczaj ma zrównoważony temperament i umiarkowaną aktywność, choć młode koty bywają bardzo energiczne. Jest towarzyski, chętnie przebywa w pobliżu ludzi i uczestniczy w codziennym życiu domowników. Silnie przywiązany do opiekuna, często go podąża po domu, wita po powrocie i szuka bliskości. Chętnie nawiązuje kontakt i przyjmuje pieszczoty. Ragdoll może uczyć się prostych zachowań, takich jak przychodzenie na zawołanie czy aportowanie. Lubi zabawy z opiekunem, choć nie jest szczególnie gadatliwy. Zwykle tolerancyjnie odnosi się do innych zwierząt i może dobrze współżyć z kotami i psami przy odpowiednim zapoznaniu.

Ragdoll ma sierść półdługą, gęstą, miękkę i jedwabistą, która układa się wzdłuż ciała. Jej długość różni się zależnie od części ciała: na twarzy włos jest krótki, wydłuża się od wierzchołka głowy przez barki w kierunku grzbietu. Najdłuższe owłosienie występuje wokół szyi, gdzie tworzy wyraźną kryzę. Na bokach tułowia, brzuchu i tylnej części ciała włos jest średniej długości do długiego, a na kończynach przednich krótki do średniej długości. Ogon jest obficie owłosiony i puszysty. Sierść wymaga regularnego czesania, gdyż pomimo jedwabistej struktury może się kołtunić, jeśli pielęgnacja jest zaniedbywana. Ragdoll linieje, a w okresach zwiększonej utraty włosa potrzebuje częstszej pielęgnacji. Kocięta rodzą się białe, a znaczenia zaczynają pojawiać się kilka dni po urodzeniu i rozwijają się wraz z wiekiem. Pełną wielkość i masę ciała ragdoll może osiągnąć dopiero około czwartego roku życia.

U ragdolli zidentyfikowano wariant R820W genu MYBPC3 związany ze zwiększonym ryzykiem kardiomiopatii przerostowej (HCM), czyli choroby przebiegającej z pogrubieniem mięśnia sercowego. Koty posiadające dwie kopie tego wariantu mają wysokie ryzyko rozwoju ciężkiej postaci HCM, która może ujawnić się już w młodym wieku. Dostępny jest test DNA wykrywający wariant R820W, który wskazuje, czy kot posiada ten konkretny wariant, nie stanowi jednak pełnej oceny wszystkich możliwych przyczyn HCM. Nadmierny przyrost masy ciała i otyłość są wymieniane jako potencjalne problemy zdrowotne w tej rasie. Duże rozmiary ragdolla nie oznaczają, że nadmierna ilość tkanki tłuszczowej jest jego prawidłową cechą. Wszelkie obawy zdrowotne dotyczące ragdolla należy omówić z lekarzem weterynarii.