Kot syjamski

Syjamskie koty znane były w Tajlandii, dawniej zwanej Syjamem, już przed wiekami. Trafiły do Europy w XIX wieku, gdzie ich nietypowy wygląd szybko wzbudził zainteresowanie hodowców. Z czasem rasa uzyskała bardziej wydłużoną sylwetkę, smuklejsze kończyny oraz bardziej klinowatą głowę.

Syjam to kot średniej wielkości, wizualnie lekki, ale muskularny. Dorosłe kotki ważą orientacyjnie 2-4 kg, a kocury 3,5-5,5 kg. Ma długi, smukły tułów ze znacznie rozwinięta muskulaturą i długą, szczupłą szyję. Kończyny są wydłużone i delikatne, a łapy, niewielkie i owalne. Ogon jest bardzo długi i stopniowo się zwęża. Głowa tworzy klin, który rozszerza się od nosa w stronę dużych, szerokich u nasady uszu. Nos jest długi i prosty, płynnie przedłużając linię czoła. Oczy mają migdałowy kształt, lekko skośne osadzenie i intensywnie niebieskie zabarwienie. Całość tworzy harmonijną, sprężystą i elegancką sylwetkę.

Charakterystyczne jest umaszczenie point, jasny tułów kontrastuje z ciemniejszymi znaczeniami na masce pyszczka, uszach, kończynach i ogonie. Dostępne warianty to seal (ciemnobrązowe), niebieskie, czekoladowe, liliowe, cynamonowe, płowe, rude i kremowe znaczenia. Możliwe są także odmiany z pręgowanymi lub szylkretowymi znaczeniami oraz połączenia point z bielą. Noworodki syjamskie rodzą się bardzo jasne, a ciemniejsze znaczenia rozwijają się stopniowo. Ich rozmieszczenie wiąże się z temperaturą: pigment powstaje intensywniej w chłodniejszych częściach ciała, zaś sama temperatura otoczenia wpływa na ostateczny odcień sierści.

Syjam zwykle mocno angażuje się w życie domowników. Chętnie podąża za opiekunem, obserwuje jego zajęcia i szuka bliskiego kontaktu. Jest znany z wyrazistego głosu, miaukaniem domagał się uwagi, zabawy lub posiłku. Długie okresy samotności mogą być dla niego trudne. To kot energiczny, ciekawski i inteligentny, lubiący wspinanie, zabawy łowieckie i zadania wiążące się z zdobyciem przysmaku. Niektóre syjamy chętnie uczą się aportowania i prostych sztuczek. Mogą dobrze funkcjonować z dziećmi i innymi zwierzętami, jeśli kontakty przebiegają spokojnie, a zapoznawanie odbywa się stopniowo. Temperament poszczególnych kotów może się jednak różnić.

Sierść syjama jest bardzo krótka, delikatna i jedwabista, z charakterystycznym połyskiem. Ściśle przylega do ciała, podkreślając smukłe linie, a podszerstek jest niemal niewyczuwalny. Pielęgnacja nie jest czasochłonna. Delikatne szczotkowanie usuwa luźne włosy i utrzymuje okrywę w dobrej kondycji. Warto przyzwyczajać kota do takich zabiegów od młodości, aby były dla niego przyjemną formą kontaktu z opiekunem.

U kotów syjamskich rozpoznano dziedziczną postać postępującego zaniku siatkówki, PRA-rdAc, prowadzącą do stopniowego pogarszania wzroku. Dostępny test DNA wykrywa wariant genetyczny odpowiedzialny za tę chorobę oraz pozwala rozpoznać nosicieli. W rasie opisywano także amyloidozę, czyli odkładanie nieprawidłowego białka w narządach, oraz skłonność do astmy. Nie oznacza to, że te schorzenia wystąpią u każdego syjama. Nawracający kaszel i problemy z oddychaniem wymagają konsultacji weterynaryjnej. Ważna jest również regularna kontrola uzębienia, zapalenie dziąseł, choroby przyzębia i resorpcja zębów mogą powodować ból. Przeglądy jamy ustnej u lekarza weterynarii pomagają wykrywać te problemy we wczesnym stadium.