Sfinks, potocznie kot sfinks, to rasa kota uznana przez FIFe. Pochodzi z Kanady i powstał na skutek naturalnej mutacji genetycznej, historia rasy wiąże się z narodzinami bezwłosego kocięcia o imieniu Prune w Ontario w 1966 roku. Sfinks wydaje się bezwłosy, ale jego ciało pokrywać może bardzo krótki, delikatny meszek przypominający w dotyku miękki zamsz. To kot średniej wielkości, dobrze umięśniony, jednak o większej waga niż sugeruje jego wygląd: kotki ważą orientacyjnie 3-4 kg, a kocury 4-7 kg. Jego charakterystyczne fałdy skóry są szczególnie widoczne na głowie i w okolicy barków.
Sfinks pochodzi z Kanady i jest wynikiem naturalnej mutacji genetycznej. W rozwoju rasy wykorzystano również inne bezwłose koty i krzyżowania z kotami owłosionymi, między innymi devon rexami.
Sfinks ma mocną, dobrze umięśnioną sylwetkę. Jego klatka piersiowa jest szeroka, a brzuch naturalnie zaokrąglony, bez otłuszczenia. Tylne nogi są nieco dłuższe od przednich. Łapy są owalne, wyposażone w długie, wyraźnie zaznaczone palce i grube poduszki. Ogon jest smukły i zwęża się ku końcowi.
Głowa przyjmuje kształt zmodyfikowanego klina o zaokrąglonych konturach. Wyróżniają ją wyraźnie zaznaczone kości policzkowe, wyraźny pyszczek i silna broda. Uszy są duże i szerokie u nasady, z lekko zaokrąglonymi końcami. Oczy przypominają kształtem cytrynę i są ustawione lekko skośnie.
Dopuszczalne są wszystkie odmiany barwne i wzory. Sfinksy mogą być jednolite, szylkretowe, pręgowane lub mieć ciemniejsze znaczenia typu point, również z dowolną ilością bieli. Przy skąpym owłosieniu umaszczenie widoczne jest przede wszystkim w pigmentacji skóry i delikatnego meszku.
Sfinks zazwyczaj jest bardzo towarzyski, ciekawski i mocno nastawiony na kontakt z człowiekiem. Chętnie towarzyszy opiekunowi w codziennych zajęciach, szuka bliskości i lubi odpoczywać przy jego ciele. Potrafi wyraźnie domagać się uwagi, również za pomocą głosu.
To kot aktywny i inteligentny, który potrzebuje zabawy oraz zajęć angażujących jego ciekawość. Zwykle źle znosi długą samotność. Może dobrze odnajdywać się w towarzystwie innych kotów i dzieci, jeśli kontakty są spokojne, a jego delikatna skóra nie jest narażona na zadrapania czy zbyt gwałtowną zabawę.
Brak obfitej sierści nie oznacza łatwej pielęgnacji. Na skórze sfinksa gromadzi się łój, dlatego potrzebne jest regularne, delikatne oczyszczanie. Częstotliwość kąpieli należy dostosować do potrzeb konkretnego kota, używając preparatów przeznaczonych dla zwierząt. Skóra sfinksa wydaje się wyjątkowo ciepła, ponieważ dotykamy jej bez izolującej warstwy futra. Kot potrzebuje ciepłego miejsca do odpoczynku i chętnie chowa się pod kocem lub przytula do człowieka szukając ciepła.
W rasie występuje kardiomiopatia przerostowa (HCM), choroba związana z pogrubieniem mięśnia sercowego. Badanie echokardiograficzne pozwala na wykrycie zmian, a kontrole powinny być powtarzane według zaleceń lekarza. Prawidłowy wynik jednego badania nie gwarantuje, że choroba nie rozwinie się później.
U sfinksów opisano również wrodzone miasteniczne zaburzenia (CMS), dziedziczną chorobę powodującą osłabienie mięśni, szczególnie zauważalne po wysiłku. Dostępny jest test DNA pozwalający wykryć wariant genetyczny związany z tą chorobą.
Skąpe owłosienie ogranicza ochronę skóry przed słońcem i chłodem. Sfinks potrzebuje ochrony przed długim przebywaniem w bezpośrednim słońcu, które może powodować oparzenia. Wszelkie objawy niepokojące powinny być konsultowane z lekarzem weterynarii.
| Organizacja | Uznaje rasę | Kod rasy | Kategoria |
|---|---|---|---|
| FIFe | tak | SPH | IV |
- Czy sfinks jest rzeczywiście bezwłosy?
- Sfinks sprawia wrażenie bezwłosego, jednak jego ciało pokrywać może bardzo krótki, delikatny meszek. Włosy mogą występować między innymi na nosie, łapach, tylnej stronie uszu i końcu ogona.
- Czy sfinks ma wyższą temperaturę ciała niż inne koty?
- Nie. Skóra sfinksa wydaje się wyjątkowo ciepła, ponieważ dotykamy jej bez izolującej warstwy futra, ale jego prawidłowa temperatura ciała nie różni się od temperatury innych kotów.
- Czy sfinks jest bezpieczny dla osób z alergią na koty?
- Sfinks może uczulać pomimo braku typowej sierści, ponieważ bezwłosość nie oznacza braku kocich alergenów. Rasy tej nie należy przedstawiać jako bezpiecznej dla każdej osoby z alergią.
- Czy sfinks może przebywać na zewnątrz?
- Sfinks potrzebuje ochrony przed długim przebywaniem w bezpośrednim słońcu i wymaga ciepła. Jego skóra jest narażona na oparzenia słoneczne i chłód.
- Czy sfinks lubi wodę?
- Brak danych na temat stosunku sfinksa do wody w karcie. Pielęgnacja wymaga jednak regularne oczyszczania skóry, które jest dostosowane do potrzeb konkretnego kota.