Look4dog.com

Buriat (Wilczarz buriacko-mongolski)

Buriat to duży pies pasterski pochodzący z Azji. Rasa powstała przed kilkuset laty na terenach Buriacji i Mongolii. Wywodzi się od mastifa tybetańskiego. Wilczarz buriacki pierwotnie służył do pilnowania bydła, owiec i osad ludzkich oraz buddyjskich klasztorów i dworów królewskich. Ochraniał przed drapieżnikami głównie wilkami i panterami śnieżnymi, a także złodziejami i napastnikami. W rodzinnych stronach otaczany jest szczególną czcią i uznawany jest za świętego psa przynoszącego szczęście i dobrobyt. 

Lokalne federacje i związki kynologiczne uznały wilczarza za oficjalną rasę, jednak mimo wielowiekowej tradycji i popularności w Azji, nie została ona zarejestrowana przez FCI. Przyczyniło się do tego   wykorzystanie materiału genetycznego wilków w tworzeniu rasy. W latach 60. XX wieku, gdy Mongolia była jedną z radzieckich republik i znajdowała się pod wpływem Chin, buriaty były zabijane dla sierści, a także zjadane. Rasie groziło wyginięcie, jednak amerykańsko-mongolskiej organizacji udało się przywrócić pasterskie psy w Mongolii.
 

  • Długość życia: 12 - 14 lat
  • Wysokość psa w kłębie: 65 - 74 cm
  • Wysokość suki w kłębie: 60 - 65 cm
  • Waga: 45 - 70 kg
     

Dla kogo?

  • Psy dla aktywnych
    Psy dla aktywnych

     

  • Duże psy
    Duże psy

     

  • Psy do towarzystwa
    Psy do towarzystwa

     

  • Psy pracujące
    Psy pracujące

     

Advert - Hodowla

Buriat – charakter

Buriat to pies silny, o mocnej budowie i potężnym wzroście. Czujny, odważny, błyskawicznie reaguje na zagrożenie i zawsze jest gotowy do obrony swoich domowników i posesji. Jednak charakteryzuje go niezwykle łagodny i spokojny charakter. Jest wiernym, przyjaznym i towarzyskim psem dla całej rodziny. Opiekuńczym w stosunku do dzieci. To pies inteligentny, energiczny, skory do zabawy i bardzo pracowity, który doskonale współpracuje ze swoim właścicielem. Jego prowadzenie wymaga od opiekuna  konsekwencji, ponieważ buriat ma niezwykle silną osobowość i charakter. Szkolenie psa tej rasy, trzeba rozpocząć w okresie szczenięcym, żeby jak najwcześniej wyrobić u niego odpowiednie nawyki. Dlatego ważne jest, aby pies pochodził z dobrej hodowli psów rasowych, która socjalizuje szczenięta już w hodowli. Wilczarz mongolski dojrzewa późno, w wieku 3 lat. Potrzebuje bliskości człowieka, z którym tworzy relację opartą na wzajemnym zaufaniu, zrozumienie i akceptacji. Najlepszym bodźcem do nauki są pochwały, smakołyki i pieszczoty.  

Naturalnym środowiskiem Buriata jest otwarta przestrzeń, dlatego, jeśli mieszka w bloku należy mu zapewnić częste spacery, dobrą zabawę, bo nie cierpi nudy oraz  codzienną dawkę aktywności fizycznej. Dobrze sprawdza się jako towarzysz w treningach biegowych i rowerowych. Zdecydowanie lepiej odnajdzie się w domu na wsi niż w mieście. Jest pokojowo nastawiony do ludzi i innych zwierząt, ale nieustannie pozostaje czujny i monitoruje otoczenie. 

Oprócz masywnej sylwetki i umięśnionego ciała Buriat ma dużą głowę, wyraźnie zaznaczoną kufę mocną szyję oraz szeroką i głęboką klatkę piersiową. Duże kończyny i łapy przystosowane są do poruszania się po bagnach i błotnistych terenach. Mimo dużej wagi i sporych rozmiarów jest psem niezwykle zwinnym, szybkim, sprawnym, rzadko się męczy i ma doskonałą kondycję. W Mongolii szczenięta umieszcza się razem z owcami, żeby się z nimi oswoiły i zaprzyjaźniły. 
 

Buriat – pielęgnacja

Buriat wymaga przede wszystkim regularnego wyczesywania sierści, które zapobiegnie jej sklejaniu i pozwoli pozbyć się wyleniałych włosów. Psa należy kąpać rzadko, tylko wtedy gdy jest to niezbędne.
 

Buriat – umaszczenie

Okrywa wilczarza buriackiego jest czarna, podpalana, często z plamkami koło oczu. Dozwolony jest też kolor czerwony, szary i brązowy często z białymi plamami. Na całym ciele sierść jest gęsta, twarda z grubym podszerstkiem, na tułowiu dłuższa, a krótsza w okolicach głowy i uszu. Są trzy typy długości włosa: długowłosy do 30 cm, średniej długości do 10 cm i krótkowłosy do 5 cm. Bujne futro chroni psa przed niskimi temperaturami i pozwala mu wytrzymać mrozy nawet do minus 40 stopni Celsjusza. Sierść posiada też hydrofobowe właściwości i chroni psa przed wilgocią. Wystarczy, że pies kilka razy się otrzepie po kąpieli i będzie prawie suchy. 
 

Buriat – choroby

Rasa ta charakteryzuje się wysoką odpornością na choroby, którą odziedziczyła po swoich przodkach wilkach. Do typowych dla niej dolegliwości należą:
dysplazja stawów, schorzenia kości i stawów, choroby serca i układu krążenia, skręt żołądka.
 

Buriat – żywienie

Buriaty nie są wybredne, ale ważne jest, żeby karma oprócz mięsa i dobrze przyswajalnego białka, zawierała również witaminy oraz kwasy tłuszczowe, wspomagające kości i stawy. Jest to szczególnie ważne w przypadku psa o tak dużej masie ciała. Trzeba pamiętać, że pies, który nie ma zbyt wiele ruchu może cierpieć na nadwagę lub otyłością. Nie należy mu wtedy podawać zbyt obfitych pokarmów. 

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.