Tornjak

Tornjak to najstarsza rasa psa z regionu Bałkanów. Pierwsze wzmianki o rasie pochodzą z Appenzeller IX wieku. Od tysięcy lat Tornjak był psem stróżującym i pasterskim, który chronił bydło przed atakami wilków i niedźwiedzi. Po odejściu ludności z Chorwacji i Bośni od pasterstwa na wielkich obszarach i przejściu do hodowli owiec w prywatnych gospodarstwach, Tornjak prawie całkowicie uległ wymarciu.

Podstawą odtworzenia niemalże wymarłej rasy w latach 70-tych XX wieku były genetycznie jednolite dawne psy pasterskie z górskich rejonów Bośni-Hercegowiny oraz Chorwacji. Udało się odtworzyć pierwotne cechy Tornjaka, takie jak: spokojne usposobienie, brak agresji wobec ludzi i zwierząt oraz rezerwa wobec obcych.
Od 1978 roku istnieją współczesne hodowle Tornjaka. Najwięcej przedstawicieli rasy zamieszkuje Bośnię-Hercegowinę i Chorwację.

  • Długość życia: 8 - 11 lat
  • Wysokość psa w kłębie wynosi: 65 - 70 cm
  • Wysokość suki w kłębie wynosi: 60 - 65 cm

Dla kogo

  • Psy dla rodzin
    Psy dla rodzin

     

  • Psy dla średnio aktywnych
    Psy dla średnio aktywnych

     

  • Duże psy
    Duże psy

     

  • Psy pracujące
    Psy pracujące

     

Charakter

Tornjak dużym psem, mocnym o proporcjonalnch wymiarach. To pies aktywny. W ruchu widać, że jest to pies harmonijnie zbudowany i silny. Psy tej rasy są opanowane, przyjazne, odważne, a przede wszystkim posłuszne. Cechuje je duza inteligencja i pewność siebie. Są pełne godności. To psy nieprzekupne i nieufne w stosunku do osób nieznajomych. Za to dla swojej rodziny jest oddany i spokojny. Tornjak szybko się uczy i cechuje go doskonała pamięć.

Tornjak zachował zarówno swój pierwotny temperament i usposobienie. Jest to pies bardzo uczuciowy i przywiązany do swojej rodziny.
Wobec dzieci wykazuje skłonności opiekuńcze, a w stosunku do obcych – powściągliwość i spokój. To pies, który może mieszkać na zewnątrz, na dużej przestrzeni, której potrzebuje. Ten piękny i dostojny pies jest idealnym stróżem. To pies przywiązany do swojego terytorium, którego będzie się pilnował i nie będzie z niego uciekał. Jednak od czasu do czasu wykopie dołek w ogrodzie, z czym trzeba się pogodzić. Tornjak pozostawiony sam sobie na długie godziny, bez kontaktu z ludźmi będzie smutny i samotny.

Tornjak bardzo dobrze dostosowuje się do otoczenia i warunków, dlatego w mieszkaniu również czuje się komfortowo. Tornjaki kochają zabawy, zwłaszcza w młodym wieku. Potrzebują dużo ruchu, aby spożytkować swoją energię i poznać okolice. To rasa bardzo inteligentna, niezależna i bystra. Jest cierpliwa i nie narzuca się właścicielowi. Tornjaki mają doskonałą pamięć, co oznacza że szkolenie powinno opierać się wyłącznie na konsekwencji i łagodności.

Tornjak
 

Pielęgnacja

Psa należy regularnie wyczesywać, np. 2 razy w tygodniu, a w okresie linienia prawie codziennie. Jeżeli pies sam sobie nie zetrze pazurów, warto mu je przyciąć specjalnymi nożyczkami. Regularnie należy sprawdzać uzębienie, czy nie osadził się na nich kamień. W razie konieczności warto wybrać się do weterynarza w celu jego usunięcia. 
 

Umaszczenie

Tornjak ma wyraźne łaty w różnych kolorach, np. czerni czy brązie. Łaty są wyraźnie odgraniczone w rozmaitych jednolitych kolorach. Psy tej rasy maja zasadniczo długą sierść, tylko na głowie i nogach włos jest krótki. Okrywowy włos jest gługi, gęsty i prosty. Najdłuższy na zadzie, łopatkach i grzbiecie. Podszerstek zimą jest gługi i bardzo gęsty, wełnisty. 

Choroby

Tornjaki nie są zbytnio mocno obciążone chorobami genetycznymi. U niektórych osobników stwierdzona została dysplazja stawów biodrowych i łokciowy. Dlatego w okresie intensywnego wzrostu, młody pies nie powinien być narażony na zbyt dużą aktywność.

Żywienie

Tornjaka nie należy przekarmiać, zwłaszcza wtedy kiedy rośnie. Dlatego lepiej żeby był chudszy niż grubszy i to dotyczy wszystkich ras dużych. Jeżeli zdecydujecie się na karmienie go sucha karmą, należy wybrać taką, która ma mniejszą zawartość białka i jest przeznaczona dla ras dużych. Oczywiście karma nie powinna zawierać zbóż oraz większej ilości węglowodanów. Dobrym sposobem żywienia naszego czworonożnego przyjaciela, jest Barf. Jest to dieta zbliżona do pożywienia, jakim żywią się dzikie zwierzęta. Czyli surowe mięso, mięsne kości, podroby warzywa i owoce. A to wszystko bez tzw. wypełniaczy typu kasza, ryż, makaron. Przy takim sposobie żywienia warto tę rasę suplementować preparatami wpływającymi na prawidłowy rozwój chrząstki stawowej.

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.