Look4dog.com

Biały owczarek szwajcarski

Biały owczarek szwajcarski to kuzyn owczarka niemieckiego. Jednak w przeciwieństwie do tego psa stróżującego i policyjnego, hodowany był, by nadawał się do mieszkania z rodzinami. Na początku nie uznawano białych owczarków za wadliwe, wręcz przeciwnie, miały wielu wielbicieli. Dopiero podczas II wojny światowej uznano je za gorsze. Wtedy doprowadziło to praktycznie do wyginięcia rasy. Jednak w pewnym momencie ludzie w końcu zdecydowali się hodować białe owczarki oddzielnie od niemieckich. Dzięki temu teraz możemy też w Polsce zaopiekować się takim psiakiem.
Biały owczarek ma bardzo podobną sylwetkę do owczarka niemieckiego, jednak różnią ich kształty grzbietów. U szwajcarskiego jest on bardziej wyprostowany niż u drugiego.

Dorosły pies mierzy 58 - 66 cm cm, a suka 53 - 61cm, ważą odpowiednio pies 30 - 40 kg i  suczka 25 - 35 kg. Długość ich życia wynosi 10 - 13 lat.

Dla kogo?

  • Psy dla aktywnych
    Psy dla aktywnych

     

  • Psy dla singli
    Psy dla singli

     

  • Psy sportowe
    Psy sportowe

     

  • Psy do towarzystwa
    Psy do towarzystwa

     

Charakter

Biały owczarek szwajcarski to mocny, dobrze umięśniony pies średniej wielkości, o średnio mocnym kośćcu i wydłużonej, eleganckiej sylwetce. Biały owczarek ma stojące uszy, sierść długą lub krótką, zawsze z podszerstkiem. To żywy, nigdy nie nerwowy, czujny pies. Potrafi zachować się w każdej sytuacji i mocno przywiązuje się do swojego właściciela. Nie powinien być lękliwy ani agresywny bez powodu. To wesoły i łatwo uczący się pies pracujący i sportowy, nadający się do najrozmaitszych zadań. Wysoka inteligencja pozwala mu łatwo przystosowywać się do wszystkich sytuacji i wydarzeń.

Poza tym zwierzę to cechuje się  łagodnością i chęcią współpracy z człowiekiem. Są to wielkie zalety, które czynią tę rasę odpowiednią do towarzystwa większości ludzi. Łatwo je wychowa nawet ten, kto mało zna się na psach. Jednak należy pamiętać, że czworonóg ten wymaga wczesnej socjalizacji, by nie był lękliwy, dużej ilości ruchu oraz obecności i uwagi człowieka.  BOS nie jest odpowiednią rasą dla nerwowych i niecierpliwych osób, ponieważ są to psy wrażliwe. Ciężka ręka spowoduje, że pies będzie wycofany i lękliwy, a w skrajnych przypadkach nawet agresywny. Niestety tak jak w przypadku inny ras, błędy jakie popełnimy przy wyhowywaniu trudno później wyeliminować.

BOS biały owczarek szwajcarski to rasa wielozadaniowa i może wykonywać wiele różnych zadań. Jednak BOS nie będzie idealnym psem do agility czy frisbee. Za to spełni się jako towarzysz osób, lubiących sporty i aktywny trub życia. Ten pies doskonale poradzi sobie w dogtrekking, skijoring, canicross. Psy tej rasy idealnie spełnią się w roli przewodnika osoby niewidzącej lub niedowidzącej. Moga brać udział również w zajęciach dogoterapii.

Owczarkek ten, nie jest psem jednego pana, on wszystkich w swoim stadzie, zwłaszcza dzieci kocha. Z młodszymi opiekunami doskonale się dogaduje i jest w stosunku do nich cierpliwy i łagodny, pełen delikatności podczas zabaw z nimi. Jednak dzieci powinny być poinformowane co mogą, a czego nie, ponieważ BOS zwłaszcza szczeniak ma małą tolerancję na ból. Jest spokojny, nie atakuje ludzi, częściej okazuje nieufność i zachowuje dystans. Nadaje się na dobrego stróża, jeśli wyczuje zagrożenie dla siebie lub swojego pana, to nie zawaha się zareagować.
Jego wrażliwość to jego charakterystyczną cechą. Bardzo się przywiązuje do właściciela, jest mu ciężko, kiedy się z nim rozstaje. Lubi czuć się potrzebny, dlatego z wielką chęcią pomaga człowiekowi. Jednak ze względu na wrażliwość pupila należy uważać w jaki sposób się do niego zwraca, nie powinno się na niego krzyczeć. Trzeba też przez to szkolić go delikatniejszymi metodami niż np. owczarka niemieckiego.

Owczarki

Pielęgnacja

  • Sierść

Pomimo nazwy psiaka, często sierść jest także barwy kremowej. Biały szwajcar może być odmiany długowłosej lub krótkowłosej. Pielęgnacja obu jest tak samo łatwa i zajmuje mało czasu. Powinno się go szczotkować co trzeci, czwarty dzień, po to, by nie powstawały filce, które blokują dopływ powietrza do skóry oraz by pupil wyglądał lepiej. Niestety, chcąc wychować takiego owczarka, należy mieć na uwadze, że bardzo mocno linieje dwa razy w roku. W tym czasie należy psa czesać o wiele częściej, nawet do 2 razy dziennie. 

Potrzeba mycia zwierzęcia zależy od tego, jak bardzo się brudzi. Zwykle powinno się go kąpać co 2/3 miesiące. Jeśli jednak ma skłonności do intensywnego brudzenia się, należy to robić częściej.

  • Uszy

U owczarków bardzo łatwo może wystąpić zapalenie ucha, dlatego konieczna jest częsta ich kontrola oraz utrzymanie ich higieny, poprzez mycie specjalnymi płynami. Są stojące, średniej wielkości.

  • Oczy

Narządy wzroku tej rasy są ciemne, w kształcie migdałów. Tak jak u każdego psa trzeba z nich usuwać wydzielinę ropną. Te zwierzęta nie są narażone na choroby oczu, jednak warto od czasu do czasu oglądać, czy nic się z nimi złego nie dzieje.

Umaszczenie

Umaszczenie tego psa, jak sama nazwa wskazuje jest białe.

  • Sierść średnio długa jest gęsta, przylegająca, z obfitym podszerstkiem. Włos okrywowy powinien być twardy i prosty. Dopuszczalny włos lekko falisty, o ile jest twardy.
  • Sierść długa jest gęsta, przylegająca, z obfitym podszerstkiem. Włos okrywowy musi byc twardy i prosty. Na szyi długi włos tworzy wyraźna grzywę, a na udach portki oraz obfita kita. Włos nie powinien być nigdy przesadnie długi. Dopuszczalny jest włos lekko falisty, o ile jest twardy.

Choroby

Najczęstszą chorobą, jaka występuje u owczarków, jest dysplazja stawów biodrowych lub łokciowych.

Inne choroby mogące wystąpić u tej rasy:
- atopia
- młodzieńcze zapalenie kości
- spondyloza
- urazowo- ropne zapalenie skóry
- mielopatia zwyrodnieniowa
- rozszerzenie i skręt żołądka

Żywienie

Szczeniaki białego owczarka szwajcarskiego, w okresie intensywnego wzrostu powinny otrzymywać dobrze zbilansowany pokarm, bogaty w witaminy i odpowiednie składniki odżywcze. Ze względu na dużą aktywność tej rasy musi to być karma wysoceenergetyczna. Dobrym rozwiązaniem będzie podawanie mu gotowej suchej karmy, lub też przejście na dietę Barf. W diecie tej mamy pewność co do jedzenia otrzymuje nasz pies. Bo to właściciel bilansuje i komponuje posiłki. Dieta ta opiera się na podawaniu produktów surowych pochodzących od zwierząt gospodarskich i nie tylko. Przed wdrożeniem w życie tej diety, warto z nią się szczegółowo zapoznać.

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.