Look4dog.com

Owczarek szetlandzki

Sheltie jest rasą łatwo rozpoznawalną na całym świecie, lecz często myli się go z owczarkiem szkockim, który jest większy. Hodowany był właśnie z myślą, żeby jak najbardziej upodobnić go do rasy collie. Nie wiadomo za dużo o pochodzeniu owczarka szetlandzkiego, ale przypuszcza się, że jego historia sięga aż VII wieku n.e.. Prawdopodobnie rasa przypłynęła wtedy wraz z wikingami na Wyspy Szetlandzkie. Stąd właśnie pochodzi jej nazwa. Przedstawiciele tej rasy głównie pomagały przy pasieniu zwierząt gospodarstwa domowego, nie były potrzebne do obrony, więc wykształcił się w nich średni instynkt stróżowania. Dzisiaj ludzie decydują się na niego ze względu na to, że jest wspaniałym przyjacielem całej rodziny.

 Psy sięgają około 37 cm, suki natomiast 35,5 cm. Waga nie powinna przekraczać 10 kg. Mogą się pochwalić całkiem długą żywotnością, odchodzą zazwyczaj po 12 a czasem nawet 15 latach.

Dla kogo

  • Psy dla aktywnych
    Psy dla aktywnych

     

  • Małe pieski
    Małe pieski

    Psy o małej budowie, dla osób, które szukają niezbyt dużego psa

  • Psy sportowe
    Psy sportowe

     

  • Psy do towarzystwa
    Psy do towarzystwa

     

Charakter

Owczarki szetlandzkie to małe, długowłose i urodziwe pieski pracujące. Ma lekki ruch, a przy tym jest pełen wdzięku. Harmonijnie zbudowany. Są to psy bystre, ożywione, czujne i bardzo inteligentne. Przywiązane do właściciela i bardzo mu są oddane. W stosunku do obcych nieufne. Mały owczarek jest bardzo pojętnym pieskiem. To idealna rasa dla osób, które poraz pierwszy staną się właścicielem psa i nie mają w tym doświadczenia. Rasa ta jest łatwa do prowadzenia przez osoby niedoświadczone. Zawsze jest zainteresowany tym co się koło niego dzieje. Shieltie to piesek aktywny, dlatego odnajdzie się w psich sportach np. na torze agility. Dla swoich wszystkich opiekunów jest oddany i chce towarzyszyć im we wszystkich zajęciach. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów jest odporny fizycznie.

Sheltie ma wiele wspaniałych cech czyniących z niego najlepszego przyjaciela człowieka. Jedną z nich jest wesołość. Do każdego domu wniesie choć odrobinę światła i radości. Uwielbia pieszczoty i ma potrzebę stałego kontaktu z człowiekiem. Nie nadaje się na podwórkowego psa. Osoby często przebywające poza domem od razu powinny zrezygnować z tego psa, gdyż w samotności będzie się bardzo męczył.  Jest dobrym towarzyszem dzieci i uwielbia z nimi niekończące się zabawy. Jednak nie lubi być ciągany zaczepiany, więc jego zabawy z młodszymi pociechami powinny być kontrolowane przez rodziców. Warto też uświadomić dzieci, jak powinny się zachowywać w stosunku do swojego włochatego przyjaciela. Bardzo angażuje się w życie rodziny i jego ciekawość może być czasem irytująca. Z innymi zwierzętami dogaduje się całkiem dobrze, nie jest kłótliwy. Na spacerach nie zaczepia innych psów, więc przechadzki z nim są raczej spokojne. 

Owczarek szetlandzki raczej dobrze znosi jazdę samochodem, pod warunkiem, że jest to niej od szczeniaka przyzwyczajony. Uwielbia być zawsze w centrum zainteresowania. Kiedy czegoś od nas chce, potrafi się o to upomnieć np. trącając łapką lub wkładając głowę pod naszą rękę. Potrafi też leżeć cichutko i wszystkich obserwować. 

Ze względu na swoje rozmiary, nie sprawdzi się jako obrońca domu, jednak jest dość czujny, z pewnością ostrzeże nas o każdej niepokojącej sytuacji. Jest bardzo głośny, więc powinniśmy zadbać o odpowiednie wyszkolenie go w tej kwestii. Do obcych podchodzi z dystansem, ale nigdy z agresją. Gdy się przyzwyczai do kogoś, będzie wobec tej osoby przyjazny i na pewno będzie domagał się pieszczot. Można się na niego zdecydować mieszkając w bloku, ale musimy pamiętać, że nie jest ani zabawką ani psem kanapowym,  więc konieczne będzie zapewnienie mu odpowiedniej ilości ruchu tak, by mógł się swobodnie wyszaleć i nie wyładowywać swojej energii w mieszkaniu. Szkolenie sheltie jest dość proste, przyswajanie nowych rzeczy idzie mu jak po maśle, szybko zapamiętuje większość nowych poleceń. Najlepsze efekty osiągniemy, jeżeli szkolenie będzie połączone z zabawą. Przedstawiciela rasy mogą wybrać zarówno doświadczeni, jak i amatorzy. Oboje, oczywiście z odpowiednim podejściem, świetnie poradzą sobie w wychowaniem psiaka.

Owczarek szetllandzki pracujący DimidiumZdjęcie dzięki uprzejmości hodowli Dimidium FCI

Pielęgnacja

  • Sierść

Na pierwszy rzut oka, może nam się wydawać, że pielęgnacja owczarka jest skomplikowana. Na szczęście jest wręcz przeciwnie. Zaleca się szczotkowanie sierści co 2-3 dni, podczas okresów lnienia oczywiście należy to robić o wiele częściej. Kąpie się go raczej w koniecznych przypadkach. Wtedy trzeba pamiętać o dokładnym wysuszeniu szaty.

Włos szetlanda może być umaszczenia:

  1. czarno-białego z podpalaniem
  2. śniadego
  3. czarnego z podpalaniem
  4. marmurowego
  5. niebieskawego
  • Oczy

Tak jak każdego psa, o oczka sheltie należy regularnie dbać i nie pozwolić, by zgromadziły się w nich duże podkłady wydzielin. Do oczyszczania tych okolic powinniśmy używać wacików i specjalnego płynu dostępnego w większości sklepów zoologicznych.

  • Uszy

Uszka szetlanda są dość delikatne, a więc przy czyszczeniu ich powinniśmy być ostrożni. Z dbania o ich higienę nie możemy rezygnować, by nie narazić pupila na nieprzyjemne zapalenie ucha.

  • Pazury

Pazurki owczarka nie są szczególnie mocne, więc powinny same się ścierać. Warto jednak mieć je na oku i w razie potrzeby od czasu do czasu je przyciąć. Umożliwimy tym sposobem swobodne poruszanie się naszego zwierzaka.

owczarki szetlandzkie dorosłe hodowla DimidiumZdjęcie dzięki uprzejmości hodowli Dimidium FCI

Umaszczenie

  • śniade: maść jednolita lub z nalotem w odcieniach od jasnozłotego do ciemnomahoniowego w nasyconych odcieniach
  • trójbarwna: intensywnie czarny tułów, podpalanie pożądane jak najbardziej intensywne
  • niebieskie marmurkowe: tło srebrzystoniebieskie, w czystym odcieniu, a na nim czarne plamki i łatki

Maść czarno - biała i czarna z podpaleniem jest prawidłowa.

Sierść jest z podszerstkiem. Włos okrywowy długi, prosty i szorstki w dotyku, podszerstek krótki, miękki i gęsty. Obfita grzywa i kołnierz. Na przednich nogach wyraźne są frędzle. Tylne kończyny bogato obrośnięte, ale poniżej stawu skokowego włos raczej krótki. Kufa gładka. Sierść nie powinna zacierać linii sylwetki. Osobniki o krótkim włosie wysoce niepożądane.

szczeniaki owczarka szetlandzkiegoZdjęcie dzięki uprzejmości hodowli Dimidium FCI

Choroby

Sheltie jest doskonale przystosowany do surowych warunków klimatycznych i rzadko choruje. Jest jednak kilka przypadłości, na które może być narażony, a są to:

  • postępujący zanik siatkówki
  • dystrofia rogówki
  • katarakta
  • anomalia oka collie
  • dysplazja stawów
  • toczeń rumieniowaty układowy i skórny krążkowy
  • choroba von Willebranda
  • głuchota
  • przetrwały przewód Botala
  • zespół Fanconiego

Żywienie

Dieta owczarka powinna być zbilansowana, a posiłki podawane regularnie. Ma on tendencję do tycia, więc nie możemy mu pozwolić na częste podjadanie. Karma musi być dostosowana do wieku psiaka oraz jego rozmiaru. Jeśli zdecydujemy się mu podawać jedzenie przygotowywane przez nas samodzielnie, musimy zadbać, by były bogate w składniki odżywcze. Możemy dodawać do niego suplementy diety.

owczarek szetlandzki w pracy z owcamiZdjęcie dzięki uprzejmości hodowli Dimidium FCI

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.