Anatolian

Anatolijski pies pasterski to pies należący do grupy psów, które zajmuja się pilnowaniem stad. Najprawdopodobniej pochodzi od molosów z Mezopotamii. Rasa ta przez wiele lat rozwijała się poprzez przystosowanie się do różnych warunków życia. Jednym z najważniejszych czynników jaki ją uformował był gorący, suchy klimat jaki panował latem oraz mroźne zimy. Duży wpływ na rozwój tej rasy miał również koczowniczy, półosiadły tryb życia ludzi, którzy przemierzali rozległy obszar Anatolii.

  • Wysokość w kłębie psa 74-81 cm
  • Wysokość w kłębie suki 71-79 cm
  • Waga psa 50 - 65 kg
  • Waga suki 40 - 55 kg

Dla kogo

  • Psy dla aktywnych
    Psy dla aktywnych

     

  • Duże psy
    Duże psy

     

  • Psy do towarzystwa
    Psy do towarzystwa

     

  • Psy pracujące
    Psy pracujące

     

Charakter

Anatolijski pies pasterski, pierwotnie był wykorzystywany do pilnowania swojego stada owiec. Jest zdolny do ciężkiej i długiej pracy, nawet w niesprzyjających warunkach pogodowych. Nie straszny mu upał i mróz. 

Anatolian jest wysoki, mocno zbudowanym psem. Charakteryzuje się masywną głową i gęstą sierścią obfitującą w podszerstek. Ma ogromną siłę i potrafi szybko biegać. To psy śmiałe, opanowane, nie wykazujące agresji. Anatolijski pies pasterski jest bardzo inteligentny, dumny i pewny siebie. Oddany swojej rodzinie, wobec której jest czuły i cierpliwy. W stosunku do obcych osób staje się nieufny. Uwielbia przebywanie w towarzystwie człowieka, najchętniej podążałby za nim krok w krok. Wspólne, długie spacery, zabawy to jest to, co lubią robić najbardziej. Ostrzeże was o każdej porze dnia i nocy, kiedy tylko wyczuje zagrożenie. Anatolian nie szczeka bez powodu. 

Umaszczenie

Wszelkie umaszczenia są dopuszczalne.

Sierść jest krótka, ewentualnie półdługa. Psy tej rasy posiadają obfity podszerstek. Długośc sierści zmienia się i zależy od panujących warunków klimatycznych. Najbardziej gęsta i najdłuższa jest na szyi, łopatkach oraz udach.

Pielęgnacja

Zabiegi pielęgnacyjnie nie należą do zabiegów długich i uciążliwych. Wystarczy, że wyszczotkujemy go raz na jakiś czas. Psy tej rasy maja sierść, która sama się oczyszcza. Należy zwrócić uwagę na zęby, czy nie odkłada się na nich kamień nazębny. 

Choroby

Jest to rasa zdrowa. Jednak u niektórych osobników, ze względu na ich wielkość, może występować dysplazja biodrowa i łokciowa. Rasa ta jest także podatna na skręt żołądka. 

Żywienie

Powinien otrzymywać karmę dobrze zbilansowaną, zwłaszcza w pierwszym roku życia, która zaspokoi jego potrzeby rozwojowe. Ważne jest, aby była dostosowana do jego wieku, aktywności i zdrowia. 

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.