Duży gończy anglo-francuski biało czarny

Duży gończy anglo-francuski został wyhodowany we Francji z XVI wieku. Jego przodkami są psy gończe pochodzące z Francji (stary pies Saintongeois) oraz Wielkiej Brytanii (foxhound angielski). Odziedziczył po nich wspaniały węch oraz melodyjny, donośny głos. Duży gończy anglo-francuski służył jako pies myśliwski do polowania na grubą zwierzynę: dziki, sarny i jelenie, a także mniejsze lisy. Ma bardzo silny instynkt łowiecki, za co cenią go myśliwi.

Duży gończy anglo-francuski biało-czarny został uznawany przez Société Centrale Canine (francuski Kennel Club), a na arenie światowej przez Fédération Internationale Cynologique. We Francji jest hodowany głównie jako rasa myśliwska. Duży gończy anglo-francuski trafił też za ocean, gdzie został uznany przez United Kennel Club. Jest zarejestrowany przez niewielkie kluby miłośników rasy i promowany jako rzadko występujący.

Nazwy wszystkich anglo-francuskich gończych zostały oficjalnie określone jako duży gończy anglo-francuski w 1957 roku.
W obrębie rasy wyróżnia się trzy odmiany: duży gończy anglo-francuski biało-czarny, duży gończy anglo-francuski trójkolorowy oraz duży gończy anglo-francuski biało-pomarańczowy.
Wzorzec rasy opublikowało FCI w 1983 roku.

  • Długość życia ok. 12 lat
  • Wysokość psa w kłębie wynosi: 65 - 72 cm
  • Wysokość suki w kłębie suki 62 - 68 cm
     

Dla kogo

  • Psy dla aktywnych
    Psy dla aktywnych

     

  • Średnie psy
    Średnie psy

     

  • Psy myśliwskie
    Psy myśliwskie

     

  • Psy pracujące
    Psy pracujące

     

Charakter

Ten gończy to pies dość mocny, o mocnym kośćcu, przypominający wyraźnie swojego przodka gończego gascon saintongeois. Duży gończy anglo-francuski jest istnym wulkanem energii. Podczas spacerów i biegania pozostaje śmiały, dynamiczny, niezmordowany i niezwykle wytrzymały. Najlepiej będzie się czuł u boku bardzo aktywnych osób, które codziennie uprawiają sport, często wyjeżdżają za miasto, lubią spędzać wolny czas w lesie i w górach. Najlepiej, by właściciel mieszkał w domu na wsi, bowiem rasa ta potrzebuje dużej przestrzeni. Duży gończy anglo-francuski uwielbia ruch, wymagające zadania oraz udział w polowaniu.

Rasa wymaga socjalizacji i szkolenia, ale jej przedstawiciele to bystrzy i pilni uczniowie. Właściwie wyszkolony może stanowić stróża posesji. 
W stosunku do ludzi jest przyjazny i łagodny. Nie wykazuje agresji. Kocha swojego opiekuna, któremu jest wierny i oddany. Ze względu na bardzo silny instynkt psa myśliwskiego nie powinien zamieszkiwać wspólnie z innymi zwierzętami, tj. kotami, ptakami czy gryzoniami.

Pielęgnacja

Dużemu gończemu anglo-francuskiemu należy regularnie przycinać pazury pod warunkiem, że sam ich sobie nie ściera. Kontroluj stan uszu, zwłaszcza po pływaniu czy spacerach w czasie deszczowej pogody. Psy tej rasy tracą sporą ilość sierści. Najlepiej czesać ją raz w tygodniu za pomocą gumowej rękawicy. Regularne szczotkowanie eliminuje ryzyko chorób skórnych. Zaleca się kąpać psa raz w miesiącu.
 

Umaszczenie

Umaszczenie dużego gończego anglo-francuskiego biało-czarnego, jest białe z czarnym. Rasa ma duży czaprak i czarne łaty różnej wielkości. Wyłącznie na łapach może występować czarne lub błękitne, a nawet płowe cętkowanie. Nad oczami, na policzkach, pod uszami i u nasady ogona występuje blade podpalanie. Podobnie jak u rasy Gascon Saintongeois często występuje „sarnie znaczenie” na udach. 
 

Choroby

Rasa jest odporna i mocna, ale jak każdej rasie myśliwskiej, zdarzają się urazy, zwichnięcia, zranienia i otarcia. Dlatego warto po każdym polowaniu i spacerze dokładnie go obejrzeć z każdej strony. Sprawdzaj również stan oczu, uszy i nosa.

Żywienie

Duże angielsko-francuskie psy gończe powinny spożywać wartościową karmę, ze względu na swoją dużą aktywność. Powinna ona zaspokoić jego potrzeby żywieniowe, aby mógł prawidłowo się rozwijać. Decydując się na gotowe produkty żywieniowe wybieraj takie, które mają dobry skład i nie sugeruj się ceną. Nie zawsze karmy z tej najwyższej półki mają dobry skład. Jeżeli chcesz mieć pewność, że Twój pies otrzymuje najlepszy pokarm, zacznij karmić go Barfem. Dieta ta, jest najbardziej zbliżona do naturalnego pożywienia zwierząt na wolności. Nieprzetworzone mięso, podroby, ryby obfitują w duże ilości witamin, kwasy tłuszczowy, minerały. Im więcej gatunków różnych mięs tym lepiej. Przy tej diecie zaleca się podawanie dodatkowych suplementów np algi, olej z łososia czy drożdze browarnicze.

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.