Look4dog.com

Alaskan malamute

Uważany za króla psów z Północy wywodzi swoją nazwę od eskimoskiego plemienia Mahlamutow z Alaski, mieszkającego na wybrzeżach zatoki Kotzebue, w górzystym rejonie za arktycznym kręgiem polarnym. Według legendy, zarówno alaskan malamute, jak i inne podobne psy arktyczne pochodzą częściowo od wilka. Alaskan malamute jest psem ciężkim, potężnie zbudowanym i największym spośród psów zaprzęgowych. Cechuje go ogromna dzielność, prędkość i wytrzymałość.

Eskimosi używali malamutów do polowań na niedźwiedzie polarne i wilki, a także do pilnowania stad karibu. Podczas zasiedlania Kanady przez Europejczyków psy te pełniły rolę tragarzy, które ciągnęły ciężkie ładunki po nierównym terenie. Jako zwierzę pociągowe służy również podczas ekspedycji polarnych. Malamuty doskonale sprawdzają się w zaprzęgu, np. do wyścigów san i wózków, jak również w narciarstwie biegowym. 

  • Długość życia: 10 - 12 lat
  • Wysokość psa w kłębie wynosi: 58,5-63,5 cm
  • Waga psa: 36–43 kg
  • Waga suki: 32–38 kg

Dla kogo?

  • Psy dla aktywnych
    Psy dla aktywnych

     

  • Psy sportowe
    Psy sportowe

     

  • Średnie psy
    Średnie psy

     

  • Psy pracujące
    Psy pracujące

     

Charakter

Alaskan malamute, należy do jednej z najstarszych ras arktycznych psów zaprzęgowych. Ma mocną, solidną i dobrze umięśnioną budowę, która wyraża siłę i wytrzymałość.

Malamut to pies o wielkim sercu. Kocha swoją rodzinę i nie lubi zostawać sam, dlatego też potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem. Alaskan malamute jest czułym i przyjacielski. To wierny, oddany towarzysz i zawsze gotowy do zabawy. Po osiągnięciu dojrzałości staje się jeszcze piękniejszy. Alaskan malamute to psy bardzo inteligentne i z łatwością potrafią osiągnąć obrany sobie cel różnymi sposobami. Są to psy, które z chęcią będą towarzyszyły swojemu aktywnemu właścicielowi. Choć tak jak w przypadku innych ras i w tej znajdą się osobniki, które wolą poleżeć niż biegać km. Przyszły właściciel decydując się na tę rasę musi jej poświęcić bardzo dużo czasu na socjalizację i na naukę posłuszeństwa. Jeżeli nie jesteś w stanie tego mu zapewnić to nie decyduj się na tę rasę. Spacer z tym psem dla niedoświadczonego właściciela może nie bycć zbyt przyjemny. Alaskan Malamute ma geny, które nakazują mu ciągnąć i być cały czas na czele stada. Malamut to pies pewny siebie z silna wolą. Niektóre osobniki, mogą wykazywać agresje w stosunku do innych samców.  

Alaskan malamute to szlachetny i zawsze lojalnym przyjacielem człowieka, który przywiązuje się do wszystkich członków rodziny i nie wyróżnia nikogo. Jest to rasa o dużej pewności siebie, prawie niezdolne do podporządkowania się, wobec czego od małego potrzebuje konsekwentnego prowadzenia, gdyż bywają uparte i szybko się nudzą. To psy bardzo inteligentne i szybko się uczą nowych komend, ale powtarzanie tych samych poleceń i zmuszanie go do ich powtórzeń nie przyniesie nic dobrego.Pies jest z natury pracujący i codziennie potrzebuje zadań do wykonania. Trzeba też mieć na uwadzę to, że często będą nas testować, na ile mogą sobie pozwolić. Nie jest to pies dla początkujących albo takich, którzy nie mają czasu na intensywne zajmowanie się psem oraz kompleksowe szkolenie. Nie są to jednak zwierzęta przystosowane do życia w mieście, gdyż doskwierają im małe przestrzenie i bezczynność. Alaskan malamuty wymagają codziennego, intensywnego ruchu na świeżym powietrzu. Jeśli nie masz ochoty ani możliwości do codziennych intensywnych ćwiczeń z psem, nie decyduje się na tę rasę. 

Malamut to nie jest pies stróżujący, a już na pewno nie nadaje się do kojca. Złodzieja często może przywitać merdającym ogonkiem. To nie są psy, które możemy zostawić samemu sobie. Takie postępowanie może doprowadzić to tego, że pies będzie starał się szukać towarzystwa poza ogrodzeniem, dlatego powinno być ono dość wysokie, a ogród może wyglądać jak po wybuchu miny. Należy zapamiętać, że rasa ta potrzebuje aktywnego właściciela.

 Alaskany zazwyczaj dogadują się z dziećmi ale starszymi. Domagają się pieszczotmi i zabaw z nimi. Alaskan malamute ma tendencję do ucieczki, dlatego trzymaj go smyczy, jeśli nie masz pewności, że w danym miejscu możesz sprawować nad nim pełną kontrolę. Te ucieczki są spowodowane, jego mocnym, naturalnym instynktem, dlatego malamut nie zawsze wróci do nas na zawołanie.

Alaskan Malamute

Pielęgnacja

Ze względu na długą sierść, psa należy codziennie szczotkować. Niezbyt dobrze znosi upały, dlatego latem pies powinien mieć zawsze dostęp do cienistego i chłodnego schronienia oraz zimnej wody. 

alaskan malamute z hodowli Kriplyana Kennel FCIZdjęcie dzięki uprzejmości hodowli Kriplyana Kennel FCI

Umaszczenie

Maść Alaskan malamuta może być w kolorze od jasnoszarego przez odcienie pośrednie do czarnego, lub od złocistej przez odcienie rudości do czerwonej, zawsze z białą barwą na spodzie ciała.

Malamute ma gęsty, gruby włos ochronny. Nigdy długi ani miękki. Podszerstek jest gęsty ok. 2,5-5,1 cm głębokości, natłuszczony i wełnisty.  Szata na bokach tułowia stosunkowo krótka do średniej, dłuższa wokół barków i szyi, w dół grzbietu, na zadzie oraz portkach i piórze ogona. Malamuty zwykle mają krótszą i mniej obfitą szatę podczas lata.  

alaskan malamute młody szczeniakZdjęcie dzięki uprzejmości hodowli Kriplyana Kennel FCI

Trymowanie jest niedopuszczalne, wyjątek stanowią łapy, których włos można uporządkować.

Choroby

Alaskan malamute to mocny i wytrzymały pies. Niezbyt dobrze znosi upały, dlatego latem pies powinien mieć zawsze dostęp do cienistego i chłodnego schronienia oraz zimnej wody. Gdy temperatura powietrza wynosi powyżej 15 stopni, nie wolno mu pozwalać na pracę i dużą aktywność, aby nie dopuścić do przegrzania. 

Żywienie

Najlepszą sucha karmą, jeżeli zdecydujesz się na ten rodzaj karmienia, będzie taka,  w której  w składzie nie ma zbóż, a na pierwszych miejscach jest świeże mięso z indyka lub suszone mięso z indyka. W przypadku szczeniąt, karma powinna zawierać od 27% - 30% białka. Zbyt duża jego ilość w karmie, może znacznie przyspieszyć wzrost i rozwój psa, co w konsekwencji może źle wpłynąć na prawidłowy rozwój stawów i chrząstek.  Omijamy karmy, które w swym składzie mają mączkę kostną czy produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego. 
Bardzo dobrym rozwiązaniem jest także dieta Barf. To żywienie, które oparte jest na podawaniu psu surowego mięsa, podrobów, jaj, mięsnych kości, ryb. Produkty te dostarczają do organizmu psa aminokwasy, witaminy, kwasy tłuszczowe, minerały. Barf to różnorodność, im więcej różnych gatunków mięs i podrobów, tym lepiej dla naszego pupila. W misce mogą znaleźć się także warzywa i owoce, które dostarczą organizmowi błonnik i niewielkie ilości węglowodanów.

W diecie tej nie stosuje się tzw. wypełniaczy: ryżu, makaronów czy też kasz. Należy pamiętać, że nie przetworzone mięso pozbawione barwników i sztucznych konserwantów, pod warunkiem, że jest kupione z legalnego i ze sprawdzonego źródła zapewnia odpowiednią ilość bakterii i enzymów co pozytywnie wpływa na funkcjonowanie psiego organizmu. Ten sposób żywienia, doskonale wpływa na wygląd i kondycję psa, dlatego warto się z nią szczegółowo zapoznać. 

Wybranie odpowiedniej diety jest bardzo ważne, zwłaszcza w okresie intensywnego wzrostu. Jeśli zdecydujemy się, aby psa karmić sucha karmą czy też Barfem, pamiętajmy żeby posiłek był dobrze zbilansowany, tak aby dostarczał niezbędnych składników odżywczych odpowiedzialnych za prawidłowy rozwój młodego organizmu. Ustalając dietę musimy też brać pod uwagę jego tryb życia. 

matka alaskan malamute z młodym

Zdjęcie dzięki uprzejmości hodowli Kriplyana Kennel FCI

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.