Look4dog.com

Jamnik miniaturowy krótkowłosy

Podczas wykopalisk w rzymskich osadach znaleziono szczątki zbliżone do szkieletu jamnika. Wizerunki psów o długich tułowiach zdobiły już ściany staroegipskich świątyń. Kamienne figurki podobne do jamników znaleziono w Meksyku, Grecji, Peru i Chinach. Jamniki, jakie znamy obecnie, wykształciły się około XVI wieku w Niemczech. Jamnik miniaturowy krótkowłosy wyodrębnił się jako osobna rasa z mniejszych osobników, w odpowiedzi na rosnącą potrzebę arystokracji co do posiadania mniejszych piesków do towarzystwa.

Wytworny i szlachetny jamnik miniaturowy krótkowłosy był również ulubieńcem i stałym towarzyszem niemieckiego cesarza. 
Jamniki miniaturowe to psy bardzo popularne, niezależnie od zmieniającej się mody na różne rasy.

  • Długość życia: 9 -13 lat
  • Obwód klatki piersiowej: 30 - 35 cm

Dla kogo?

  • Małe pieski
    Małe pieski

    Psy o małej budowie, dla osób, które szukają niezbyt dużego psa

  • Psy dla rodzin
    Psy dla rodzin

     

  • Psy dla singli
    Psy dla singli

     

  • Psy dla osób starszych
    Psy dla osób starszych

     

  • Psy dla średnio aktywnych
    Psy dla średnio aktywnych

     

  • Psy wystawowe
    Psy wystawowe

     

  • Psy do towarzystwa
    Psy do towarzystwa

     

  • Psy myśliwskie
    Psy myśliwskie

     

Charakter

Radosny i przyjazny jamnik miniaturowy krótkowłosy świetnie sprawdza się w roli domowego ulubieńca. To pies o dużym temperamencie: jest energiczny, ciekawy świata, chętny do zabawy i wszędzie go pełno. Zdecydowanie lubi być w centrum uwagi. Jest dobrym towarzyszem zabaw dla dzieci, ale nie zniesie niedelikatnego  traktowania i ciągłych zaczepek. Zaleca się wspólne zabawy pod opieką dorosłych oraz stanowcze wychowanie szczeniaka. 

Jamnik miniaturowy krótkowłosy dobrze czuje się w towarzystwie innych czworonogów. Jest typowym kanapowcem, który lubi wylegiwanie na kanapie. Może zamieszkać nawet w kawalerce, o ile będzie wychodził na spacer kilka razy dziennie. Jamnik miniaturowy krótkowłosy mocno przywiązuje się do swojego opiekuna. W tej miłości bywa zaborczy i zazdrosny. Jamnik miniaturowy krótkowłosy jest czujnym stróżem posesji, choć czasem bywa nadmiernie hałaśliwy. Psa należy szkolić jak najwcześniej. Podczas szkolenia z posłuszeństwa widać, jak bardzo jamnik jest pazerny na smakołyki. Za ulubiony smaczek jamnik miniaturowy jest w stanie spełnić każdą prośbę opiekuna.

Jamnik szorstkowłosy
 

Pielęgnacja

Sierść jamnika miniaturowego krótkowłosego jest gęsta i gładka. Przeczesuj ją codziennie psią rękawicą, a potem miękką ściereczką. 
Brzuszek i łapki psa szybko się brudzą i marzną w czasie dżdżystej aury. Jesienią i zimą trzeba je myć i suszyć po każdym wyjściu na dwór.
Jeśli na zewnątrz jest minusowa temperatura, zainwestuj w kubraczek i skracaj czas spaceru do minimum.
 

Umaszczenie

Maść jamnika miniaturowego krótkowłosego może być:

  •  jednobarwna:
  •  ruda
  •  rudopłowa
  • płowa bez czarnych włosów

dwubarwna: 

  • czarna
  • brązowa z rdzawobrązowymi lub żółtymi odznakami 
  • plamista 
  • pręgowana

Sierść krótka, gęsta, błyszcząca mocno przylegająca. Jest twarda, mocna i bez łysin. Ogon cienki, dokładnie pokryty włosem, ale nie za obficie. Trochę dłuższy, szczeciniasty włos na spodniej stronie ogona nie stanowi wady.


 

Choroby

Jamniki miniaturowe krótkowłose są rasą długowieczną. Są narażone na kłopoty z wypadającym dyskiem, co może się zdarzyć po zbyt długim lub wysokim skoku. Dbaj o stan jego długich uszu, aby nie gromadziły się w nich zanieczyszczenia po spacerach. 

Żywienie

Jamniki mają spory apetyt oraz skłonności do nadprogramowych kilogramów. Są to też psy wybredne. Nie należy ich przekarmiać, ponieważ osobniki otyłe są bardziej narażone na choroby. Jamniki potrzebują zdrowej diety i dużej porcji codziennego ruchu. Możesz podawać karmę dla jamników lub innych małych ras. Dobrym rozwiązaniem będzie zastosowanie u jamniczka diety Barf. Oparta jest ona na surowym mięsie, chrzęstnych kościach, surowych podrobach, ryby, bez dodatku ryżu, makaronu czy kasz. Nieprzetworzone mięso jest bogate w minerały, witaminy i kwasy tłuszczowe. W posiłkach, które sami będziemy przygotowywać należy pamiętać o dodatkowym suplementowaniu. Zanim jednak zaczniemy podawać różnego rodzaju suplementy, warto o nich porozmawiać z weterynarzem i zrobić podstawowe badania z krwi.

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.