Look4dog.com

Bernardyn długowłosy

Bernardyn swoją nazwę wywodzi od klasztoru na Wielkiej Przełęczy św. Bernarda w Alpach. Jego przodkami są starożytne molosy, które towarzyszyły Rzymianom w wyprawach wojennych na północ od Alp. W XVII wieku mnisi wychowywali bernardyny na przewodników oraz ratowników górskich, które w nocy lub we mgle pomagały ludziom znaleźć drogę. Doskonały zmysł orientacji oraz węch były nieocenione.

Bernardyny potrafią przeczuć nadejście lawiny śnieżnej, a w wysokim śniegu poruszają się szybko i sprawnie.
W akcjach ratunkowych pracowały czwórkami. Po odnalezieniu człowieka dwa psy kładły się obok niego, aby go ogrzać, a trzeci cucił go liżąc mu twarz. Czwarty wracał do klasztoru po pomoc. Ocucony człowiek mógł się posilić brandy z beczułki wiszącej u szyi bernardyna.
Współczesna technika ratunkowa sprawiła, że predyspozycje ratownicze bernardynów stały się drugorzędne. Obecnie służą bardziej jako przyjaciele rodziny. Do 1830 roku występowały jedynie bernardyny krótkowłose. Później wprowadzono do hodowli domieszkę nowofundlanda i mastiffa, aby zwiększyć rozmiary i żywotność psa. Długowłose szczenięta cieszyły się powodzeniem na wsiach. Tam wzbudziły zainteresowanie bogatych brytyjskich turystów, którzy sprowadzili je do Anglii i zaczęli wprowadzać modyfikacje w hodowli.
Od tego momentu bernardyny słabiej radzą sobie w pracy w śniegu. Współczesne hodowle dążą do otrzymania bardziej ruchliwego, lżejszego psa z przylegającymi faflami i powiekami. Najsłynniejszym przedstawicielem bernardynów był legendarny Barry I. 
Żył w latach 1800-1814 i w tym czasie, wraz z innymi psami uratował aż 40 osób. Jego pomnik można oglądać na wspomnianej przełęczy św. Bernarda, a wypchaną sylwetkę z nieodłączną beczułką na szyi w Muzeum w Bernie.

  • Długość życia 8 - 10 lat
  • Wysokość psa w kłębie wynosi: 70 - 90 cm
  • Wysokość suki w kłębie wynosi:  65 - 80 cm

Dla kogo

  • Psy dla rodzin
    Psy dla rodzin

     

  • Duże psy
    Duże psy

     

  • Psy do towarzystwa
    Psy do towarzystwa

     

  • Psy pracujące
    Psy pracujące

     

Charakter

Mimo że bernardyn pochodzi od groźnych molosów ze starożytnego Rzymu, jest łagodnym i dobrodusznym olbrzymem. Sprawdza się doskonale, jako przyjaciel rodziny, wierny przyjaciel i towarzysz wszystkich domowników. Potrzebuje bliskości swojego opiekuna, wspólnych spacerów i zabaw. Nie potrzebuje, aby jego właściciel był bardzo aktywny. Bernardynowi wystarczą długie spokojne spacery. Pomimo swoich gabarytów, jest bardzo wyrozumiały i opiekuńczy w stosunku do swoich najmłodszych opiekunów. W wieku szczenięcym warto się z nim wybrać na podstawowy kurs posłuszeństwa. Socjalizacja dobrze mu zrobi, dzięki czemu wyrośnie ma zrównoważonego czworonoga. To psy, które zachowują się z godnością i powagą. Bernardyn nie wdaje się w awantury z innymi psami, jednak kiedy zostanie sprowokowany potrafi się bronić. To pies, którego łatwo się wychowuje, jest posłuszny i szybko się uczy. Bernardyn to także dobry stróż. Jest to rasa, która potrafi przewidzieć zmienne warunki klimatyczne, zwłaszcza nadejście lawiny. Są to psy, które doskonale pracuje z człowiekiem, dlatego wykorzystywany jest podczas poszukiwań osób zasypanych lawiną. 

Rasa ta jest odporna na warunki klimatyczne, silny mróz nie jest im straszny. W upalne dni lepiej, żeby leżał w cieniu lub w domu. Niestety popularność tej rasy, sprawiła, że pojawiły się hodowle, które rozmnażają psy tylko i wyłącznie dla zysku. Nie patrzą dobro psów. Takie podejście niestety, powoduje, że pies może być w przyszłości chory, agresywny lub lękliwy. Niestety są to cechy, których bernardyn nie powinien posiadać. Dlatego zanim podejmiecie decyzje o zakupie, warto przypatrzeć się hodowcy, poprosić o 4 pokoleniowy rodowód, wyniki badań, prześwietlenia w kierunku dysplazji. Hodowca z pasją na pewno wszystko udostępni.

bernardyn długowłosy

Pielęgnacja

Szata bernardyna długowłosego jest łatwa w pielęgnacji. Wymaga codziennego szczotkowania i usuwania luźnych włosów. 
Sprawdzaj regularnie stan oczu i uszu, utrzymując je w czystości. Rasa dużo się ślini, więc w ciągu dnia trzeba regularnie przecierać pysk psa.

Umaszczenie

Podstawowy kolor to biel z mniejszymi lub wiekszymi rudo brązowymi łatami. Dopuszczalna jest także maść pręgowana na tle rudo brązowym, a tolerowana na żółto brązowa. Pożądane ciemniejsze odcienie na głowie. Nieznaczny czarny nalot na tułowiu jest dopuszczalny. Wymagane są białe znaczenia na:

  • klatce piersiowej
  • łapach
  • kufie
  • końcu ogona
  • strzałka na głowie i plamy na szyi

Włos okrywowy jest prosty, średniej długości z obfitym podszerstkiem. Na głowie i kufie krótki.Na przednich łapach są pióra, na udach wyraźnie zaznaczone portki, a ogon jest bardzo dobrzez owłosiony.

Choroby

Bernardyny, podobnie jak inne największe rasy psów, np. dogi, żyją stosunkowo krótko. Są odporne na trudne warunki atmosferyczne, wytrwałe i silne psychicznie. Podobnie jak w przypadku innych bardzo dużych psów, w pierwszym roku życia, gdy kształtują się stawy psa, wskazane są raczej regularne przechadzki niż długotrwałe spacery. Młody pies nie powinien być forsowany. Rosnącemu i rozwijającemu się bernardynowi można podać preparaty, które wzmocnią stawy i chrząstki. Warto o to zapytać również hodowcę.

Niezwykle istotna jest właściwa dieta psa, która ma na celu zapobieganie wystąpieniu skrętu żołądka. 

Żywienie

Bernardyn długowłosy jest psem o mocnym kośćcu i bardzo dobrze umięśniony o średniej aktywności. Z tego też względu powinien być odpowiednio odżywiany. Pamiętajmy, że pies jest mięsożercą i nie należy o tym zapominać. Zarówno zęby, jak i przewód pokarmowy są dostosowane to trawienie surowego mięsa. Dobrą dietą praktycznie dla każdego, psa jest dieta Barf. Oparta jest ona na podawaniu surowego mięsa różnych gatunków zwierząt, ich podrobów, kości miękkich mięsnych. W przypadku tej diety należy też podawać odpowiednie suplementy, jeżeli oczywiście jest ku temu potrzeba. Warto robić psu okresowe badania krwi, aby dowiedzieć się czy jego organizm nie potrzebuje dodatkowych składników. Jest to bardzo ważne, właśnie u psów ras dużych i olbrzymich, aby był zachowany odpowiedni stosunek wapnia do fosforu. Podawanie na własna rękę tego typu preparatów może bardziej zaszkodzić niż pomóc.
Innym rozwiązaniem żywienia naszego psa, jest podawanie dobrej suchej karmy i nie mam tu na myśli karm z supermarketów, gdyż one w swym składzie nie mają praktycznie mięsa. Wybierając suchą karmę, czytajmy jej skład. Nie powinna ona zawierać zbóż, a na pierwszych miejscach w składzie powinno widnieć suszone lub świeże mięso. 
 

Ta strona używa plików cookie i innych podobnych technologii. Korzystanie z niej bez zmiany ustawień dotyczących
cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.